Banen in de installatie van windturbines

Vacatures in installatie van windturbines

Het installeren van windturbines is de bouwfase op locatie: torensecties, gondel en rotorbladen met een kraan of een installatieschip op hun plaats zetten, koppelen en bekabelen, en de machine daarna overdragen aan inbedrijfstelling. Het is campagnewerk. Een ploeg staat weken tot maanden op één project, werkt het af en verkast naar het volgende, en dat ritme bepaalt zowel het salaris als het rooster.

Op land is het vak repowering geworden

Nederland had eind 2024 2.517 windturbines op land staan, samen 6.955 MW. In dat jaar kwamen er 56 bij en verdwenen er 30. Belangrijker dan het saldo is de maatvoering: 53 van die 56 nieuwe turbines hadden een ashoogte van 96 meter of meer. Het bouwwerk op land bestaat dus vooral uit grote machines op plekken waar al een windpark stond. Dat maakt het vak logistiek in plaats van eenvoudig: kraanopstelplaatsen aanleggen, een rupskraan van honderden tonnen over polderwegen krijgen, sloop en fundatieherstel combineren, en het hele karwei binnen een vergund tijdvenster afronden.

Op zee is het een maritieme campagne

Offshore stond eind 2025 4.748 MW opgesteld. De installatie daarvan gebeurt met jack-up- en zwaar hijsschepen vanuit marshallingterreinen in Rotterdam, Vlissingen en de Eemshaven, waar de onderdelen worden voorgemonteerd en op volgorde aan boord gaan. Nederlandse en Vlaamse aannemers zijn in dit werk wereldwijd toonaangevend; Van Oord en Boskalis leveren funderingen, kabels en installatieschepen, turbinefabrikanten zoals Nordex leveren de machine en de montageploegen. Het verschil met landwerk zit in weerramen, schipdagtarieven en de eis dat elk onderdeel op het juiste moment aan de kade ligt.

Functies en papieren

De kern van een installatieploeg bestaat uit monteurs, een kraanmanager, een elektrotechnisch supervisor en een sitemanager. Daaromheen zitten planners die de installatievolgorde en de doorlooptijd per turbine uitrekenen, en HSE-adviseurs die het werken op hoogte begeleiden. Zonder GWO-certificering kom je de toren niet in; voor offshore komen daar sea survival, een medische keuring en vaak een helikoptertraining bij. Werkgevers betalen die opleidingen meestal zelf, maar verwachten dan wel dat je meerdere campagnes blijft.

Voor wie uit de bouw, de offshore-olie-industrie of de zware transportsector komt, is de overstap kort. De machines zijn anders, de discipline is dezelfde: tilplannen, keuringen, werkvergunningen en een strak schema. Wie liever niet reist, komt na een paar jaar vaak terecht bij inbedrijfstelling of bij onderhoud aan een vast park.

De vooruitzichten verschillen per markt. Op land ligt het tempo laag en draait het werk om vervanging van de generatie van rond 2010, terwijl windenergie op zee in golven werkt: een aanbesteding die doorgaat, betekent twee jaar later honderden installatieplaatsen, en een tender die wordt uitgesteld betekent dat schepen en ploegen naar Duitsland, het Verenigd Koninkrijk of Polen gaan. Wie in windenergie werkt aan de installatiekant, volgt daarom de tenderkalender nauwlettend: die voorspelt de werkgelegenheid ongeveer twee jaar vooruit.