Banen in de waterstofsector

Waterstofbanen in schone energie

Wie in waterstof werkt, bouwt en onderhoudt elektrolysers die water met groene stroom splitsen, brandstofcellen die er weer stroom van maken, of de leidingen en cavernes voor transport en opslag. Daarmee hoort waterstof bij energieopslag: als waterstof blijft overtollige wind- en zonnestroom wekenlang bewaard, terwijl een batterij uren overbrugt. Toch komt er weinig waterstof als stroom terug op het net, want het meeste dient als grondstof in raffinaderijen en de chemie. Die markt is groot en vrijwel volledig fossiel: volgens de Global Hydrogen Review 2026 van het IEA passeerde de wereldwijde vraag in 2025 de 100 miljoen ton, terwijl er bijna 1 miljoen ton emissiearm werd geproduceerd. De meeste banen ontstaan dus waar groene waterstof de grijze moet vervangen.

Waterstof in de Rotterdamse haven

In Rotterdam bouwt Shell op de Tweede Maasvlakte Holland Hydrogen 1, een elektrolyser van 200 MW die met stroom van windpark Hollandse Kust Noord tot 60 ton waterstof per dag gaat maken: ongeveer 5 procent van het jaarverbruik van de haven. Die waterstof vervangt eerst grijze waterstof in het chemiepark van Shell in Pernis. Gasunie-dochter Hynetwork opende in mei 2026 de 32 kilometer lange leiding van de Maasvlakte naar Pernis, die in gebruik gaat zodra de fabriek van Shell eind 2026 draait. Het is het eerste deel van een landelijk waterstofnetwerk van ruim 1.200 kilometer, dat grotendeels uit omgebouwde aardgasleidingen bestaat en tot 2033 in fasen wordt aangelegd. Voor monteurs en leidingspecialisten uit het gastransport is dat de kortste weg naar waterstof: hogedrukleidingen ombouwen, inspecteren en beheren blijft hun vak.

Functies in waterstof

Het vak valt uiteen in vier specialisaties: elektrolyse en elektrolysers voor de stacks en de installatie eromheen, brandstofcellen voor de omgekeerde omzetting, waterstofinfrastructuur voor compressoren, leidingen en tankstations, en power-to-X voor de verwerking tot e-methanol en ammoniak. In alle vier zit het meeste werk buiten het lab: vacatures vragen vooral om field service engineers, specialisten in inbedrijfstelling en servicetechnici die installaties bij klanten draaiende houden. De meeste vacatures komen van drie Amerikaanse brandstofcelfabrikanten: Bloom Energy, Plug Power en FuelCell Energy.

Werkgevers in België en Duitsland

Dichter bij huis werven vooral apparatenbouwers. Sunfire maakt in Dresden, Solingen en Maagdenburg alkalische drukelektrolysers en vastoxide-elektrolysers (SOEC), en AEG Power Solutions bouwt in het Duitse Belecke de gelijkrichters die netstroom omzetten in de gelijkstroom waarop een elektrolyser draait. In Zeebrugge plaatsten BESIX en John Cockerill in het voorjaar van 2026 de elektrolysers en compressoren van Hyoffwind, een fabriek van 25 MW die tot 100 MW kan groeien. Elke installatie die in bedrijf gaat, heeft operators en servicetechnici nodig zolang ze draait.

Gevraagde vaardigheden

De meeste emissiearme waterstof die voor 2030 is toegezegd, gaat naar raffinaderijen en industrie: locaties die nu al op grote schaal met waterstof werken. Wie uit een raffinaderij, ammoniakfabriek, de industriële gassen of het gastransport komt, neemt daarom de kern van het vak mee: werken onder hoge druk binnen een strikt veiligheidsregime. Waterstof is ontvlambaar in een zeer breed mengbereik en brandt met een bijna onzichtbare vlam. ATEX-zonering (Europese regels voor explosiegevaarlijke zones), HAZOP-studies en lekdetectie zijn daardoor een harde eis en geen pluspunt. Aan de apparatenkant zoeken werkgevers elektrochemici die zien waarom een stack rendement verliest, en specialisten in vermogenselektronica die gelijkrichters voor megawatts aan gelijkstroom ontwerpen. Een elektrolyser en een brandstofcel gebruiken dezelfde chemie in omgekeerde richting, dus ervaring met de een is direct bruikbaar bij de ander.

Vooruitzichten tot 2030

In september 2025 verschoof het kabinet het doel van 3 tot 4 GW elektrolysevermogen van 2030 naar 2035; het ministerie van Klimaat en Groene Groei rekent voor 2030 nog op ongeveer 1,2 GW, vanwege hogere kosten en een lagere vraag. Wereldwijd verdubbelde het elektrolysevermogen in 2025 tot ruim 4 GW, waarvan China bijna driekwart van de nieuwe installaties voor zijn rekening nam. Tegelijk kromp volgens het IEA de lijst projecten die voor 2030 vastliggen of waarschijnlijk zijn, in één jaar van 10 naar iets meer dan 6 miljoen ton jaarproductie. Wie een aanbod overweegt, kijkt daarom beter naar de definitieve investeringsbeslissing (FID) van een project dan naar het aangekondigde vermogen. Het IEA waarschuwt dat het grootste deel van de voor 2030 aangekondigde productie die datum niet meer haalt als de investeringsbesluiten niet vóór begin 2027 vallen.